وقتی کلمات از توضیح ناتوان میشوند
گاهی نوشتن نه تنها کمکی نمیکند، بلکه نوعی بیاحترامی ناخواسته است. بیاحترامی به اندوهی که هنوز زنده است، به زخمی که هنوز خونچکان است، و به مردمی که هنوز فرصت سوگواری پیدا نکردهاند. آنچه در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی رخ داد، در چارچوب گزارش، یادداشت یا تحلیل نمیگنجد. زبان، ابزار کوچکیست برای توصیف فاجعههای بزرگ. و وقتی زبان فرو میریزد، سکوت، خود به یک موضع اخلاقی تبدیل میشود. این توقف، عقبنشینی نیست. این سکوت، فراموشی نیست. و این ننوشتن، بیتفاوتی نیست. نوشتن زمانی معنا دارد که شنیده شود، و امروز جامعه بیش از هر چیز، نیازمند مجال سوگ است؛ نه تیتر، نه هشتگ، نه توضیح. به همین دلیل، این صفحه و این کانال فعلاً در سکوت میمانند. نه از سر خالی بودن، بلکه از سر سنگینی. 🌍 ژورنالیست محيط زيست، دغدغه زندگيست... ✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمیدهد. @journalistsir | @bahrm8 https://journalistsirani.blogspot.com