وقتی کلمات از توضیح ناتوان می‌شوند

گاهی نوشتن نه تنها کمکی نمی‌کند، بلکه نوعی بی‌احترامی ناخواسته است.
بی‌احترامی به اندوهی که هنوز زنده است،
به زخمی که هنوز خون‌چکان است،
و به مردمی که هنوز فرصت سوگواری پیدا نکرده‌اند.

آن‌چه در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی رخ داد، در چارچوب گزارش، یادداشت یا تحلیل نمی‌گنجد.
زبان، ابزار کوچکی‌ست برای توصیف فاجعه‌های بزرگ.
و وقتی زبان فرو می‌ریزد،
سکوت، خود به یک موضع اخلاقی تبدیل می‌شود.

این توقف، عقب‌نشینی نیست.
این سکوت، فراموشی نیست.
و این ننوشتن، بی‌تفاوتی نیست.

نوشتن زمانی معنا دارد که شنیده شود،
و امروز جامعه بیش از هر چیز،
نیازمند مجال سوگ است؛
نه تیتر، نه هشتگ، نه توضیح.

به همین دلیل، این صفحه و این کانال
فعلاً در سکوت می‌مانند.
نه از سر خالی بودن،
بلکه از سر سنگینی.

🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com