بعد از ونزوئلا، ایران؛ ترتیب عملیات نه تصادفی است، نه احساسی
بحث ونزوئلا نه درباره دموکراسی است، نه حقوق بشر و نه حتی آمریکای لاتین. این یک مسئله خالص امنیت انرژی و مدیریت ریسک جنگ است. هر تحلیلی که این را نبیند، یا سادهلوح است یا مأمور فریب افکار عمومی. اگر ایالات متحده موفق شود کنترل مؤثر بر ونزوئلا را تحمیل کند، به بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان دسترسی پیدا میکند؛ نفتی که دقیقا همان نوع نفت سنگینی است که در سناریوی جنگ با ایران و اختلال در خلیج فارس، بازار جهانی به آن نیاز خواهد داشت. این یعنی چه؟ یعنی آمریکا پیشاپیش هزینه انرژی یک درگیری بزرگ را صفر یا نزدیک به صفر میکند. تا امروز، بزرگترین مانع درگیری مستقیم یا تشدیدشده با ایران، ترس از فروپاشی بازار انرژی، جهش قیمت نفت و بیثباتی اقتصاد جهانی بوده است. ونزوئلا دقیقا برای خنثیسازی همین ترس روی میز آمده. با در اختیار داشتن ونزوئلا: وابستگی واشنگتن به ثبات خلیج فارس کاهش مییابد شوک عرضه در صورت تخریب یا تعطیلی زیرساختهای انرژی ایران و منطقه قابل جبران میشود فشار نظامی علیه ایران از نظر اقتصادی و سیاسی «قابل مدیریت» میگردد در این چارچوب، ونزوئلا فقط یک کشور نیست؛ یک سوپاپ ا...