بعد از ونزوئلا، ایران؛ ترتیب عملیات نه تصادفی است، نه احساسی
بحث ونزوئلا نه درباره دموکراسی است، نه حقوق بشر و نه حتی آمریکای لاتین. این یک مسئله خالص امنیت انرژی و مدیریت ریسک جنگ است. هر تحلیلی که این را نبیند، یا سادهلوح است یا مأمور فریب افکار عمومی.
اگر ایالات متحده موفق شود کنترل مؤثر بر ونزوئلا را تحمیل کند، به بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان دسترسی پیدا میکند؛ نفتی که دقیقا همان نوع نفت سنگینی است که در سناریوی جنگ با ایران و اختلال در خلیج فارس، بازار جهانی به آن نیاز خواهد داشت.
این یعنی چه؟
یعنی آمریکا پیشاپیش هزینه انرژی یک درگیری بزرگ را صفر یا نزدیک به صفر میکند.
تا امروز، بزرگترین مانع درگیری مستقیم یا تشدیدشده با ایران، ترس از فروپاشی بازار انرژی، جهش قیمت نفت و بیثباتی اقتصاد جهانی بوده است. ونزوئلا دقیقا برای خنثیسازی همین ترس روی میز آمده.
با در اختیار داشتن ونزوئلا:
وابستگی واشنگتن به ثبات خلیج فارس کاهش مییابد
شوک عرضه در صورت تخریب یا تعطیلی زیرساختهای انرژی ایران و منطقه قابل جبران میشود
فشار نظامی علیه ایران از نظر اقتصادی و سیاسی «قابل مدیریت» میگردد
در این چارچوب، ونزوئلا فقط یک کشور نیست؛ یک سوپاپ اطمینان جنگ است.
از زاویه تهران، موضوع خطرناکتر است. ونزوئلا طی سالهای گذشته صرفا یک شریک سیاسی نبود؛ بخشی از عمق ژئوپلیتیک و نیابتی ایران در آمریکای لاتین محسوب میشد. حذف یا مهار آن، یعنی کوتاه شدن دست ایران در یکی از معدود نقاط فشار خارج از خاورمیانه.
تحلیلگران امنیتی دقیقا با همین منطق جلو میروند:
اول مهار نیابتیهای دوردست،
بعد تمرکز بر هدف اصلی.
به همین دلیل است که اگر سناریوی آمریکا در ونزوئلا با موفقیت پیش برود، ایران بهطور خودکار به اولویت بعدی سیاست خارجی و امنیتی واشنگتن تبدیل میشود. نه بهدلیل خشم، نه ایدئولوژی؛ فقط بهدلیل محاسبه.
اما اگر آمریکا در ونزوئلا زمینگیر شود، با مقاومت فرسایشی روبهرو گردد و مجبور به هزینهدادن طولانیمدت شود، این زنجیره قطع خواهد شد. یک بحران مزمن در حیاطخلوت آمریکا، ظرفیت تمرکز و افکنش قدرت واشنگتن را کاهش میدهد و برنامهریزی علیه ایران را به تعویق میاندازد؛ مسئلهای که اسرائیل بیش از همه آن را درک میکند.
جمعبندی بیرحمانه این است:
آنچه در ونزوئلا رخ میدهد، تمرین نیست؛ پیشدرآمد است.
و ایران، چه بخواهد چه نه، در فهرست بعدی این محاسبه قرار دارد.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمیدهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
.jpg)
Comments
Post a Comment